Zachowania opozycyjno-buntownicze - wyrażanie siebie czy poważny problem?

person Autor: Administrator comment Comment: 0 favorite Odsłon: 192

Specjalista:   Magdalena Głogowska

Zachowania opozycyjno-buntownicze występującym u dzieci i młodzieży dość powszechnie. Często są naturalnym wyrazem ich rozwoju emocjonalnego. Mogą być próbą zdobycia niezależności. Jednak, w niektórych przypadkach, mogą stać się przeszkodą w funkcjonowaniu społecznym i szkolnym albo w tworzeniu zdrowych relacji z innymi osobami. W takich sytuacjach, konieczne może być zrozumienie i skuteczne zarządzanie tymi zachowaniami.

Zachowania opozycyjno-buntownicze - czym są?

Bardzo ważne jest rozróżnienie normalnych zachowania opozycyjne od takich, które mogą być problematyczne i wymagają interwencji. Sprzeciwianie się, nieposłuszeństwo czy prowokowanie, mogą być wyrazem rozwoju osobowości i zdolności do wyrażania siebie.

Przyczyn takich zachowań może być wielorakie. Często wynikają z próby wyrażenia niezależności, odkrywania i eksplorowania własnej tożsamości czy zdobywania kontroli nad swoim życiem. Trzeba też wziąć pod uwagę takie kwestie, jak trudności emocjonalne, niska samoocena czy stres i trudności w szkole. Również problemy rodzinne czy metody wychowawcze nie dobrane do charakteru i temperamentu dziecka mogą przyczynić się do pojawienia się zachowań opozycyjno-buntowniczych.

Kłopot zaczyna się, gdy te zachowania stają się bardzo intensywne i przewlekłe. Mogą wtedy prowadzić do konfliktów w rodzinie lub szkole. Czy ogólnie - społeczności, w której dziecko funkcjonuje. Ważne jest zwrócenie uwagi nie tylko na intensywność zachowań, ale też szybkość ich nasilania. To normalne, że dzieci dorastają, stają się młodzieżą, i ich zachowanie się zmienia - niekoniecznie na takie, które odpowiada rodzicom. Jednak jeżeli dziecko nagle zmienia swoje zachowanie, może to świadczyć o jakimś problemie

Objawy zachowań opozycyjno - buntowniczych

Wiele z nas może zadawać sobie pytanie na jakie zachowania zwrócić uwagę u dzieci i młodzieży. Które z nich mogą świadczyć o pojawieniu się i rozwijaniu problemu. Należy być szczególnie uważnym na:

  • prowokowanie innych osób - rodziców czy nauczycieli, ale też kolegów i koleżanek
  • niedostrzeganie i nieakceptowanie swojej winy przez dziecko
  • obwinianie innych ludzi za swoje porażki, błędy czy niewłaściwe postępowanie
  • duża wrażliwość na krytykę i zwracanie uwagi
  • zwiększona drażliwość i wyższy poziom irytacji
  • częste, nie pasujące do wieku i nieuzasadnione wybuchy złości i utrata panowania nad sobą
  • lekceważenie norm, ignorowanie i umniejszanie reguł czy sprzeciwianie się dorosłym bez żadnego konkretnego powodu
  • kłamanie i oszukiwanie
  • wagary i opuszczanie lekcji
  • celowe robienie przykrości innym - rodzicom, rodzeństwu czy kolegom
  • duży poziom żalu i często mściwość
  • tendencja do złościwości
  • silny gniew często prowadzący do agresji
  • specjalne krzywdzenie innych czy niszczenie cudzej własności
  • sięganie po używki - papierosy, alkohol czy nawet narkotyki
  • ucieczki z domu

Jak pomóc dziecku (i sobie)?

Ważne, aby spojrzeć na zachowania opozycyjno-buntownicze u dzieci i młodzieży z perspektywy rozwojowej. Można je traktować jako sygnał, że młoda osoba próbuje odnaleźć swoje miejsce, wyrazić swoje potrzeby czy uporać z trudnymi emocjami - na przykład lękiem czy złością

Problemem może być forma w jakiej to robi. Oczywiście należy nad nią pracować. Jednak skupiając się na tym należy pamiętać, że przyczyny nie znikną “same z siebie” i mogą objawić się w innej - czasem jeszcze trudniejszej postaci. Dlatego tak istotne jest identyfikowanie czynników powodujących takie a nie inne zachowania. W ten sposób można pomóc młodym ludziom w radzeniu sobie z emocjami i budowaniu zdrowych relacji

Poprzez odpowiednie rozpoznanie, terapię oraz wsparcie emocjonalne i wychowawcze, możemy uczyć dzieci wypracowania adaptacyjnych umiejętności społecznych. A przez to osiągania sukcesu i powodzenia w życiu

W przypadkach, gdy zachowania opozycyjno-buntownicze prowadzą do poważnych problemów skutecznym narzędziem wsparcia może być terapia. Pomoże ona dzieciom i młodzieży w rozwijaniu umiejętności radzenia sobie ze stresem, zarządzania emocjami i komunikacji międzyludzkiej. Istotne jest również wsparcie rodziców i nauczycieli, którzy odgrywają kluczową rolę w budowaniu zdrowego środowiska dla rozwoju młodych ludzi.

Choć zachowania opozycyjno buntownicze mogą być trudne dla rodziców, warto spojrzeć na nie jako na okazję do zrozumienia i wsparcia rozwoju młodych ludzi. Ważne jest zrozumienie, że zwykle nie są one wyrazem złej woli. Mogą świadczyć o trudności z jaką dziecko się mierzy. Dlatego tak ważne jest sięgnięcie po profesjonalną pomoc. Terapeuci Przystani są dla Was dostępni i z chęcią udzielą wsparcia Waszym dzieciom

Czasem konsultacja ze specjalistą potrzebna jest też rodzicom, którzy nie radzą sobie w takiej sytuacji. Dbanie o siebie i swoje dobre samopoczucie również jest formą troski o swoje dzieci

Autorka:
magdalena-glogowska.jpg

Magdalena Głogowska

Niedziela Poniedziałek Wtorek Środa Czwartek Piątek Sobota Styczeń Luty Marzec Kwiecień Maj Czerwiec Lipiec Sierpień Wrzesień Październik Listopad Grudzień

Rejestrowanie nowego konta

Masz już konto?
Zaloguj się Lub Resetuj hasło